SSCB İçin Casusluk Yapan ABD Tarihinin En Ünlü Casusu Hapiste Öldü

HABERRUS - ABD istihbarat tarihinin en ciddi ihanet vakalarından birinin faili olan eski CIA görevlisi Aldrich Ames, 84 yaşında Maryland'deki bir federal cezaevinde hayatını kaybetti.

Ames, 1994 yılında Sovyetler Birliği'ne ve daha sonra Rusya'ya uzun yıllar gizli bilgi sattığını itiraf etmişti. Faaliyetleri, onlarca Amerikan ajanının açığa çıkmasına ve en az 10 istihbarat kaynağının ölümüne yol açtı. Müebbet hapis cezasına çarptırılan Ames, şartlı tahliye hakkı olmadan ömrünün sonuna kadar hapiste kalacaktı.

Borç Baskısıyla Başlayan İhanet

Medya bilgilerine göre, Ames'in Rusya ile bağlantısı 1985'te, ciddi borçları varken KGB'ye bilgi satmasıyla başladı. Moskova tarafından "Kolokol" (Çan) kod adı verilen Ames, yaklaşık dokuz yıl boyunca CIA'nin Sovyetler Birliği'ndeki gizli operasyonlarını ifşa etti ve Amerikan casus ağının neredeyse tamamen çökmesine neden oldu.

Bu süreçte toplamda yaklaşık 2.5 milyon dolar alan Ames, lüks bir yaşam sürdü. Yeni bir Jaguar otomobil ve pahalı bir ev satın aldı. Ancak bu harcamalar, normal maaşıyla uyuşmayınca şüphe çekti. CIA ve FBI'ın başlattığı soruşturma, 1994'te tutuklanmasıyla sonuçlandı. Eşi Maria del Rosario Casas Dupuy de suç ortağı olarak beş yıl hapis cezası aldı.

resim tanımı girin

CIA'de Yükselen, İhanetle Düşen Bir Kariyer

Ames'in casusluk yolculuğu, 1960'larda babasının aracılığıyla CIA'de işe başlamasıyla başladı. Türkiye ve Meksika gibi önemli ülkelerde görev yaptı. Güvenlik ihlalleri ve alkol sorunlarına rağmen terfi alarak, kurumun Sovyet karşı istihbarat biriminin başına kadar yükseldi.

Ancak özel hayatındaki mali sorunlar, erişimi olduğu çok gizli bilgileri satmasının ana nedeni oldu. Dönemin CIA Direktörü R. James Woolsey, Ames'i "ülkesine en büyük zararı veren hainlerden biri" olarak nitelendirmiş ve ölüme gönderdiği ajanların kaderini, "daha büyük bir ev ve bir Jaguar isteyen bir ihanetçinin sonucu" şeklinde yorumlamıştı.

Ames'in ölümü, Soğuk Savaş döneminin en karanlık istihbarat çekişmelerinden birini hatırlatan sembolik bir son olarak değerlendiriliyor.